Ми кажуваа приказни разни,
ми кажуваа приказни страшни,
и лажни,
и красни…
Ама има една приказна мала,
збиена во шала,
за еден човек - птица,
кој секаде лута и „жртва” бара…
Ете тој човек некни
на вратата ми чукна,
ме погледна в очи
и в лице ми плукна:
Не гледај назад, гледај само напред!
И во дните што следат
јас во чудо стојам –
што ли на ум има,
низ глава мисли ројат…
Не бидна многу,
математика добив двојка…
Си одам кон дома
и го гледам на постојка!
Тогаш ми светна!
Низ глава ми мина!
Сфатив што сакаше
таа прилика сина…
Граби само напред,
ќе го стигнеш ветрот,
ќе те крене како листот
и ќе го фатиш текот.
Зашто ако летнеш
на каменот нема да се сопнеш,
а така соништата
најлесно ќе ги допреш.
