ПОТПОЛНА ТИШИНА
Пушам цигара во ниедно време
и на гости ми доаѓаат сите
што сум ги заборавил
Молчиме
Штурците ни сервираат потполна тишина
Месечината гледа на тарот и се смее
Мојата мртва песка ме прашува
што беше тоа лаеж и исчезнува
во песната на комарците
Зборавените најдобро знаат
како звучи плачот на капките
Мојата Љубов спие
Во хамокот се лула сенката на ветрот.
ЗИМСКА
Зимата раѓа тикови и намуртени густи сенки
Зиме е невозможно да се чујат ѕвонливите
воздушести чекори на убавите сончеви девојки,
а птиците се воздржуваат од озборување
и колваат бајати музички црви.
Гатачките се на годишен одмор,
Оџачарите на боледување,
Шивачките се под стечај,
Занаетчиите на стрелање.
Зимата раѓа заматени одрази
врз заледени огледала,
а нашите заспани лица шепотат
во ритамот на досадата.
КАФЕ ОД ПРАЗНА МЕСЕЧИНА
Тревата расте врз градите на мртовците
и пее тивки песни од ветер и мов.
Пее за збратимувањето меѓу црвите и кртовите,
пее за солзите на првите галаксии,
пее за темнината осудена на љубов,
пее за коските еродирани од заборав.
Тревата расте од очите на сонлиците змии,
од стомаците на столчените камелеони,
од ушите на ноевите нурнати в земја,
од вообразените прсти на архелозите.
Расте и пее, како рудар опиен од дијаманти,
што едно утро посакал кафе од празна месечина.
No comments:
Post a Comment