Јордан Даниловски: од „Голтач на пламен“, 1982

ЗАМКА ЛЕЖИ ВО ТРЕНДАФИЛИТЕ

Студ проодува од каменот до мене
Мов во устата ми расте
Каменот ќе го исцица
Черепот ми е шуплива карпа
Во него израснале коприви
И како црвени мрави ми лазат по јазикот
И го полнат со пришти
Сушите ја испија ноќта
Сонцето излезе изврзано во завои
Му капе крв под прстите
Ветерот го премачкува со смола
И пее
Замка лежи во трендафилите

ИЗЛОЖБА

Крвава плетенка (и тапо евангелие)
Слечена кошула (и бигор)
Солза од чедност искапена (и скриена пепел)
Рака згрчена од болка (и мртва икона)
Сè е против Господ (а него го нема)

БАЧИЛО

Како стадата на починатиот овчар
Се растурија мојте жолти пеперуги
Мракот се потисна под каменот
А каменот во душата ми легна
Студени огнови ми ги исекоа градите
Небото се покри со лишај
И сенки од тешки ветрови
Крцкаше тревата по бачилото
Под нивните темни срца
Кучињата лаеја од страв
И 'ржеа по џбуновите
Некаде далеку на запад
Светкаа молњи како неми кристали
Ја корнеа ноќта и ја садеа без престан
Тој вечерен пир на денот