Тихомир Јанчовски: од „Последно време“, 2005

ПОСЛЕДНО ВРЕМЕ

Тешко ни паѓа слободата
во последново време
зашто нè прави свесни
дека самите избираме
без никаква присила
и што ќе избереме
со то и ќе живееме
и тоа ќе ни биде
и казна и награда
за сè

СКРИШУМ

Грдото во нас
е најсилно
кога никој не нè гледа

Гревот и не постои,
си велиме,
ако сведоци нема

КОШ

Детето се мачеше да даде кош
јас го кревав и му помагаав
тоа топката ја фрлаше
ама пак не ни одеше
висок е кошот
мало е детето,
мислевме...

Потоа, се сетивме:
ја стави тоа топката
во сенката од обрачот
кошот е и на земи
а не само во воздухот

Оттогаш,
нема промашување...