Викторија Ангеловска: од „Ноќта сѐ знае“, 2023

-   -   -

реалноста е
бескорисна измама,
ништо повеќе од апсурдна парада,
рутинско проврување на пулсот,
испразнет стан во кој некогаш
среќни луѓе јаделе лазањи,
семафор што вечно стои на црвено,
здодевна приказна што
ја слушам само од чиста љубезност.
реалноста е
предолго возење во полн автобус.
седам молкум и ги бројам станиците,
барам нешто,
само малку магично во светот надвор
пред да се симнам.

-   -   -

добро ми го врежаа в глава тоа дека сум луда,
веќе не се чудам,
не се трудам да сфатам кому да верувам
и онака сите истото го кажуваат.
ја научив играта напамет.
тука каде што сите грешиме
најчесто само јас сум грешникот.
не гледам ништо. празна сум.
сега само молчам.
само линијата што ги разделува
слободата и самотијата
е покревка од мене.

-   -   -

верувам во чуда.
го видов новото раѓање на смислата
и сфатив дека е точно онаму
каде што ја убивме
пред сѐ да стане темнина
пред да се изгубиме и
да бараме наоколу.
никој ништо не призна.
никој никому ништо не кажа.
а и немаше потреба,
ние редовно се препознаваме
по крвта на дланките.