Васко Марковски: од „Корпоративно утро“, 2013

002

Тргнав да мочам
ме извади од памет
сушач за раце

003

Зрцало вели:
да се бричам или не?
- утрински Хамлет.

015

Мама одиме
- синче ме буди в зори -
д’угата соба.

020

Комшија тиквар
на Велика Сабота
мајстори викнал.

027

Висока шахта
чека кој е следниот
нога да скрши

031

Сум станал факир
врз играчките на син ми
во постелата

033

Со букет кали
пешак сум на црвено
- сељак џентлмен.

034

Комшиско маче
низ ноќта мјаука
прв ден без мајка.

053

Гласна крнтија
сред ноќ мирот го пара
- сељак во градот.

058

Утро со Шпато
кој - школо, кој градинка
- душа ми пее.

059

Болнички кревет
чека со кого следен
мака ќе дели

077

На пешачки давам
предност на проститутка
- дамски гест, возврат.

8 август 2011, на пешачкиот кај МАНУ

087

Ромче се буди
и, гледа - надвор снег:
- МА-КЕ-ДОНИ-ЈА!

104

Со тенко весло
сам со себе се тркам
в тенџере ајвар.

118

Симнувам јарем
од мудра глава. Збогум
корпорацијо!