Гаврило Миловановиќ: „Лайка“ (2014)

Ја чувам планетата Земја во подземјето на мојот стан.
Живеам 10 000 километри под него.
Го сонувам нејзиниот мирис.
Го мирисам нејзиниот допир.
Го допирам нејзиниот сон.

Ставете ја планетата Земја во хартиена кеса од McDonald’s,
потоа внимателно отворете ја за да видите каква играчка сте добиле.
Не, јас не ги убив твоите пријатели,
барем не со пиштол,
затоа дозволи ми да мастурбирам на твојот погреб
за да не ја силувам мајка ти на парастос.

Стави ја планетата Земја во чаша со вода
за да ја измиеш од сите гревови.
Сонцето ќе ја исуши.
Повторно.
Избриши ги границите
за да не може никој да нѐ пронајде,
потоа нацртај го мојот лик на тркалезна површина
за да живееш во моето уво.
Ме слушаш ли?!?

Јас сум твојата Евстахиева туба,
јас сум твоите отисоци од левата рака,
јас сум тежок 21 грам
кокаин во твоите очи од првут
и 3,14 деца од овде до Пекинг
привремено распнати на крст.
Јас сум сијамските близнаци на Исус.
Кога ли ќе се родам?

Смали ја планетата Земја во лименка од Coca Cola
за да ја сокријам во моето уво
и таму бесчујно да водам љубов со Хирошима и Нагасаки
додека повраќам во сите вулкани на светот.

Стави ја планетата Земја во сончев систем.
Можеби астролозите некогаш ќе ја пронајдат…